مدیرعامل شرکت آب منطقه ای گلستان :
به گزارش روابط عمومی شرکت آب منطقه ای گلستان ، دکتر ایرج حیدریان با اشاره به عوامل مؤثر در وقوع سیلاب‌های اخیر اظهار کرد: بارش شدید در مدت‌زمان کوتاه، یکی از عوامل اصلی شکل‌گیری سیلاب است؛ زیرا تمرکز حجم زیادی از بارندگی در بازه زمانی محدود، موجب افزایش سریع رواناب و بالا رفتن قدرت تخریب جریان آب می‌شود. در چنین شرایطی، ویژگی‌های طبیعی حوزه‌های آبخیز و وجود رسوبات و موانع در مسیر آبراهه‌ها نیز می‌تواند خسارت‌های ناشی از سیلاب را تشدید کند.
وی با اشاره به ویژگی بارش‌های اخیر استان افزود: بارش‌های همرفتی معمولاً در مدت‌زمان کوتاه و با شدت بالا رخ می‌دهند و می‌توانند خسارت‌های قابل‌توجهی به تأسیسات و ابنیه واقع در حوزه آبخیز وارد کنند. ازاین‌رو، مدیریت سیلاب باید از بالادست و با تمرکز بر کنترل رواناب و رسوبات آغاز شود.
مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای گلستان در مقایسه بارندگی سیلاب ۱۸ مهرماه با سامانه بارشی ۱۶ تا ۱۸ فروردین‌ماه تصریح کرد: در ایستگاه ساسنگ طی بارندگی فروردین‌ماه، ۱۵۱ میلی‌متر بارش در حدود دو روز ثبت شد، درحالی‌که در سامانه بارشی اخیر، میزان بارش این ایستگاه به ۱۲۰ میلی‌متر در حدود ۱۰ ساعت رسید. این مقایسه نشان‌دهنده تمرکز حجم زیادی از بارش در مدت‌زمان کوتاه‌تر و افزایش احتمال شکل‌گیری رواناب شدید و سیلاب است.
حیدریان ادامه داد: بررسی شدت بارش در بازه‌های زمانی مختلف، ارقام قابل‌توجهی را نشان می‌دهد؛ به‌طوری‌که شدت بارش در بازه ۱۰ دقیقه‌ای حدود ۷۳.۲ میلی‌متر بر ساعت، در بازه ۳۰ دقیقه‌ای ۶۵.۸ میلی‌متر بر ساعت و در بازه ۶۰ دقیقه‌ای حدود ۵۰.۵ میلی‌متر بر ساعت برآورد شده است. این شرایط ضرورت ارتقای دقت پیش‌بینی‌ها و تقویت تجهیزات پایش و اندازه‌گیری بارش را دوچندان می‌کند.
وی با اشاره به تفاوت میزان بارش پیش‌بینی‌شده و بارش ثبت‌شده در برخی مناطق استان گفت: در سامانه اخیر، میزان بارش پیش‌بینی‌شده برای هسته‌های بارشی حدود ۳۰ تا ۵۰ میلی‌متر بود، اما در منطقه قلعه‌قافه حدود ۱۴۷ میلی‌متر بارندگی در کمتر از ۲۴ ساعت ثبت شد. این موضوع اهمیت توجه به تغییرات مکانی و زمانی بارش‌ها و ضرورت آمادگی برای مواجهه با بارش‌های شدیدتر از مقادیر پیش‌بینی‌شده را نشان می‌دهد.
مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای گلستان با تأکید بر نقش سازه‌های کنترل سیلاب و تله‌اندازی رسوب اظهار کرد: یکی از اقدامات اساسی در حوزه‌های آبخیز، ایجاد و تقویت سازه‌های رسوب‌گیر برای کاهش سرعت جریان و جلوگیری از انتقال حجم بالای رسوبات به پایین‌دست است. همچنین جمع‌آوری نخاله‌ها و سامان‌دهی مواد انباشته‌شده در مسیر آبراهه‌ها باید مورد توجه قرار گیرد؛ زیرا وجود این موانع می‌تواند مسیر جریان را مختل کرده و در برخی نقاط موجب تشدید آب‌گرفتگی و خسارت شود.
حیدریان با اشاره به دبی اوج سیلاب در ایستگاه لزوره در ده حسین‌کرد که حدود ۹۷ مترمکعب بر ثانیه گزارش شد، افزود: حمل رسوبات حجیم، سنگ‌های بزرگ و درختان جداشده از مسیر حوزه آبخیز، قدرت تخریب سیلاب را افزایش می‌دهد و می‌تواند به جاده‌ها، پل‌ها و تأسیسات سدها آسیب برساند. انباشت این مواد در مخازن سدها نیز ظرفیت مفید ذخیره‌سازی آب را کاهش می‌دهد.
وی در پایان تأکید کرد: بارش شدید در مدت‌زمان کوتاه، شرایط طبیعی حوزه‌های آبخیز، شیب زمین و حجم رسوبات و موانع موجود در مسیر جریان، از عوامل مؤثر بر شدت سیلاب و میزان خسارت‌های ناشی از آن هستند؛ بنابراین، تقویت سامانه‌های پایش و پیش‌بینی بارش، مدیریت رواناب در بالادست، توسعه سازه‌های کنترل سیلاب و سامان‌دهی آبراهه‌ها باید به‌عنوان اولویت‌های اصلی مدیریت جامع سیلاب در استان دنبال شود.
